اين روزها ايران مرکز وب دو در جهان شده است. به تعبيري بکارگيري "وب دو" در ايران ناگهان اوج گرفت. چيزي که فراگيري آن بطور عادي شايد مدتي بيش از اين زمان مي برد. تصاويري که اکنون منابع رسمي براي شبکه هاي خبري جهان همچون سي ان ان، بي بي سي، الجزيره و... شده است.

 اينها همه نه توسط روزنامه نگاران بلکه توسط مردم عادي و با تلفن همراهشان ثبت و ضبط مي شود. آنهايي که اين روزها لقب خبرنگاران شهروندي را با خود به يدک مي کشند و دنيا را از آنچه در ايران مي گذرد آگاه مي کنند.  

هيچ کاري ديگر امروزه نمي تواند از ديد خبرنگاری شهروندي دور بماند. اما اين تصاوير زماني تاثيرگذارتر خواهند بود که علاوه بر سوژه خوب، نکته هايي در تهيه آن رعايت شود. در ادامه به برخي از اين نکته ها اشاره مي کنم:

+ رويدادهايي که به تصوير مي کشيد زماني اعتبار بيشتري پيدا مي کند که صدا نيز داشته باشد همچنين بهتر است مکان را نيز براي بينندگان تداعي کند مثلا اگر سر چهار راهي هستيد از تابلوي خيابان و يا تابلوي سر در يک سازمان هم تصوير برداريد که موقعيت منطقه نيز مشخص شود.

+ بهتر است ابتدا از نماي باز شروع کنيد سپس از نوشته هاي دست جمعيت. اين را هم مي دانيد که دوربين نبايد حرکات سريع داشته باشد. بلکه به مانند چشم يک فرد عادي عمل کنيد.

+ تصاويري که شما تهيه مي کنيد در اصل بازنمايي واقعيت است يعني شما به عنوان فيلمبرداري که با تلفن همراه مشغول تهيه  تصويري مستند هستيد يک رويداد و داستان خبري را بايد توصيف کنيد. شايد ده ها فيلم بگيريد اما يکي از آنها ارزش خبري داشته باشد.

از نگاه خبرنگاران شش محور اصلي وجود دارد تا يک رويداد شکل خبر به خود مي گيرد. اينها را ارزش خبري مي نامند که شامل دربرگيري، مجاورت، تازگي، شهرت، بزرگي، شگفتي و برخورد مي باشد.